Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

سلام خوش آمدید

۱۲۹ مطلب با موضوع «خاطرات شخصی» ثبت شده است

از امروز کمی با ویرگول!

به گذشته که نگاه می‌کنم متوجه می‌شوم خیلی سال است که درگیر نوشتن هستم. بعضی از پست‌هایم صرفا جنبه بازنشر داشته‌اند و برخی خاطراتی شخصی بوده و البته برخی مطالب هم منتشر کردم که حاصل تجارب خودم بوده و احتمالا به درد خیلی‌ها خورده! همان‌ها که از طریق سرچ در موتورهای جستجو به نوشته‌هایم سر زده‌اند.

از جایی که امروز در آن می‌نویسم راضی هستم. مدتی است در بلاگ‌آی‌آر می‌نویسم و کلا به محیط وبلاگ‌نویسی به همان شکل گذشته علاقه دارم. جایی که بتوانم قالب وبلاگم را شخصی‌سازی کنم. بشود آن چیزی که وقتی وارد وبلاگ شدی، من را در آن حس کنی!

چند باری از زمان آغاز به کار ویرگول، اکانت ساختم. اما راستش خیلی علاقه‌ای به این شکل نوشتن ندارم! قبل‌تر البته با سرویس پرشین‌بلاگ که چند سالی است با مدیریت جدید و رابط کاربری جدیدش که به یک شبکه اجتماعی تبدیل شده فضایی مشابه ویرگول را تجربه کردم. اما سرعت پایین پرشین‌بلاگ قدیمی به این نسخه جدید هم ارث رسیده بود و عطایش -عطا خلیقی سیگارودی: یکی از موسسان پرشین‌بلاگ!!! که بعدها واگذارش کردند- به لقایش بخشیدم!

اما بدم نمی‌آید برای خودم چالش تجربه محیطی جدید را ایجاد کنم و تعاملات با پست‌هایم را در آنجا بسنجم. به هر حال بلاگرها می‌نویسند که دیده شوند... خوانده شوند... 

برای همین از امروز برای مدتی به طور موازی در ویرگول هم پست‌هایم در این وبلاگ را منشر می‌کنم...

شاید برای بیشتر خواندن ، بیشتر نوشتن و بیشتر دیده شدن...

و برای بعدش هم برنامه خاصی ندارم و نمی‌دانم تا چه زمانی به این کارم ادامه خواهم داد...؟!

  • ۰ نظر
  • ۱۷ ارديبهشت ۰۰ ، ۱۶:۲۴
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
هنوز منتظر جواب ایمیل هستم...

از زمان ورود کرونا به کشور عید نوروز برای ما ایرانی‌ها که عادت به دید و بازدید و مسافرت و گشت و گذار داشتیم و عموما هم از کل سال فقط همین ایاممان برای تفریح خالی است ، سخت گذشته و به شخصه سال گذشته که پیک اول کرونا بود خانه‌نشینی در عید را به سختی تجربه و کاملا پروتکل‌ها را رعایت کردیم. شاید هنوز کرونا بخشی از زندگی روزمره‌مان نشده بود و برایمان امری عادی تلقی نمی‌شد و خود را مجبور به رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی می‌پنداشتیم!! حالا اما بعد از گذشت یک‌ سال پروتکل‌ها کمی کمرنگ شده -گرچه به اشتباه- و البته دیگر از نظر روحی خسته شده‌ایم.

من هم تصور می‌کردم که نیاز شدیدی به تغییر آب و هوا و فضا و گردش دارم. تقریبا چیزی حدود یک سال و نیم تجربه مسافرت را از دست داده بودم و از نظر کاری هم سالی سخت و خسته کننده را پشت سر گذاشته بودم. بنابراین تصمیم به مسافرت گرفتیم! کجا؟ طبق معمول شمال! که حالا دیگر منطقه قرمز نیست. اما چه مسافرتی که همه‌اش داستان بود و خستگی بیش از پیش روی دوشمان گذاشت! خودروام خراب شد! بعدتر هم مهراد ، پسر دلبندم بیمار شد و تا روز آخری که آنجا بودیم درگیر بیماری عجیب و غریبش بودیم! خلاصه که از این مسافرت فقط یک رفتن تا گیلان و برگشتنش برایمان باقی ماند! با اعصابی خردتر از قبل!!

و اما آنچه که بهانه این نوشته شد...

از زمان تولد مهراد ، بصورت دوره‌ای و جهت چکاپ و گاهی بابت بیماری و سرماخوردگی و... مهراد  نزد پزشکی مراجعه می‌کردیم.

دکتر مهتا فاطمه بصیر، متخصص کودکان و فوق تخصص نوزادان

  • ۳ نظر
  • ۱۲ فروردين ۰۰ ، ۱۴:۴۱
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
لبخندی که خاموش شد

هفت روز گذشت...

خبر خیلی تلخ و نا امید کننده بود...

آدم وقتی خبر بیماری یک فرد محبوب و سرشناس را می‌شنود باور نمی‌کند، باور نمی‌کند که او هم فردی عادی مثل باقی مردم سرزمینمان است که از بیماری و مرگ مصون نیست. هنوز هم باور نمی‌کنم علی انصاریان را از دست داده‌ایم. وقتی خبر را شنیدم ناخودآگاه بغض کردم... بغض کردم و گریستم...

شب گذشته نماوا قسمت دیگری از هم‌رفیق را با حضور رضا صادقی و علی کریمی و با کسب اجازه از خانواده علی منتشر کرد.

جدای از خنده‌ها و شوخی‌ها و ویدئوهایی که وایرال شده‌اند، به این فکر می‌کنم که گاهی خیلی زودتر از آنکه فکرش را کنی ممکن است تمام شوی! شاید باید بیش از پیش به هم محبت کنیم و هوای هم را داشته باشیم. شاید فردا دیگر دیر باشد...

 

اگر حضور علی انصاریان را در همرفیق ببینید ، متوجه تلاشش برای آنکه تا میتواند از اسپانسر برنامه جوایزی برای حاضرین بگیرد خواهید شد. مثل همیشه شوخ و خندان با متلک‌هایی به سیاسیون و مسئولان مملکت... و چقدر رفیق! تصورش را هم نمی‌کردم رفاقتی قدیمی بین علی انصاریان و رضا صادقی باشد. وقتی آخرین روزهای زندگی فردی را پس از مرگش می‌بینی که بی‌اطلاع از سرنوشت و آینده‌اش است، هر جمله‌اش باعث می‌شود فکر کنی که چرا این حرف را زد؟! نکند احساس کرده روزهای آخرش است!

سخت است که بگویم زنده‌یاد انصاریان... اما یادش همیشه زنده است...

امروز هم خبر درگذشت علی برقی را شنیدم. خدایا خودت روحشان را شاد و قرین رحمتت کن...

و از ما هم در گذر...

کاش ما هم از خودمان خاطرات شیرین به جای بگذاریم...

 

بیان که برای انتشار کلیپ در بلاگ پول درخواست میکند!! بنابراین ارجاعتون میدم به تماشای این دو کلیپ به یاد علی انصاریان و آخرین تصاویر موجود از او:

نماهنگ علی انصاریان

و

ادای احترام سینما به علی انصاریان در جشنواره فیلم فجر - ۱۳۹۹

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
وبلاگ‌نویس خانه به دوش

در طول سالهایی که گذشت از شروع وبلاگ‌نویسی تا به امروز چندین مرتبه سرویس‌های میزبان وبلاگم را تغییر داده و مطالبم را گذاشتم و کوچ کردم به خانه‌ای جدید...

اما دو بار از آن چند بار ، هر چه در توان داشتم انجام دادم تا مطالبم از دست نرود. یک بار وقتی از پرشین‌بلاگ بعد از فروشش و آن همه ایرادات فنی خسته شدم و به میهن‌بلاگ کوچ کردم و یکبار هم حالا که میهن‌بلاگ تاریخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۹ را تاریخ خاموشی سرورهایش و از دسترس خارج شدن آن همه حافظه تاریخی بلاگستان فارسی قرار داده است!

چاره‌ای نبود...

ابزار مهاجرت بیان اگرچه خوب است اما اشکالات زیادی دارد و این کار را سخت کرد. خیلی هم سخت!

هیچ‌کدام از تصاویر و فیلم‌هایم در انتقال به این بلاگ منتقل نشده‌اند و باید تک به تک آنها را در فضایی ابری ذخیره و در پست مربوط به خودش باز نشر کنم.

تا همین‌جا اما با تقریبا ۳ روز تلاش و رفع گام به گام و با حوصله ارورهای متعدد ابزار مهاجرت بیان ، متن کلیه مطالب را منتقل کردم.

تگ‌های کلیدی در پرشین‌بلاگ و میهن‌بلاگ نامحدود بود و در بیان محدود! مجبور شدم یک بسته تگ کلیدی هم بخرم چون بدون آنها عملا امکان انتقال مطالب از طریق ابزار مهاجرت بیان میسر نبود. یکی دو امکان دیگر هم برای این بلاگم خریدم.

زمان کمی باقی مانده و مشخص نیست که آیا بتوانم همه‌ی آنچه که میراث من در میهن‌بلاگ بود را به اینجا منتقل کنم یا نه؟!

احتمال زیادی دارد که بخواهم در آینده‌ای نه چندان دور هر چه دارم مجدد جمع کنم و اینبار برای خودم هاست تهیه کنم! یک هاست اختصاصی که با یک تصمیم ناگهانی مجبور نشوم کار و زندگی‌ام را بگذارم و باز دنبال جمع‌آوری خاطرات مجازیم باشم.

آخرین تصویر از بلاگ قبلی‌ام را هم روی همین پست میگذارم تا بماند یادگاری!

ضمنا هنوز برای وبلاگم نام خاصی انتخاب نکرده‌ام!! برای همین نام و نشان من و بلاگ تا اطلاع ثانوی همین است که هست!!

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
اندر حکایت بسته شدن سایت میهن‌بلاگ

متاسفانه امروز خبری در سایت میهن‌بلاگ دیدم که نه فقط برای من بلکه قطعا برای تمام کاربران قدیمی این سایت شوک‌آور بود. به همین منظور چند خطی برای مجموعه صبا ایده و میهن‌بلاگ و همین‌طور کاربران نوشتم :ممنون از میهن‌بلاگ برای تمام روزهای خوبی که برای ما ساخت و فرصتی که برای ما ایجاد کرد.اما ذکر چند نکته مهمه.اول اینکه متاسفانه در ایران قوانین درستی برای مدیریت محتوایی شبکه‌های اجتماعی وجود نداره. به این معنی که هر فردی باید خودش مسئول محتوایی باشه که منتشر میکنه اما در ایران چون اول از مدیران سایت تعهد میگیرن با بروز کوچکترین مشکلی انگشت اتهام به سوی مدیرعامل مجموعه و در نهایت منتج به بازداشت اونها میشه. اتفاقی که بارها برای مدیران تک تک این سرویس‌ها افتاده از پرشین‌بلاگ ، بلاگ‌اسکای ، بلاگفا و میهن‌بلاگ و...دوم اینکه به نظر میاد مجموعه صبا قصد داره فقط روی آپارات و فیلیمو سرمایه‌گذاریش رو ادامه بده که اگرچه تصمیم اقتصادی هستش اما کاملا غیر اخلاقیه. یکی از دلایلی که باعث میشه ایرانی‌‌ها به مجموعه‌های ایرانی اعتماد نکنند همین عدم پایبندی به اصول اخلاقی هستش. خاموش کردن به یکباره سرورها یعنی پشت کردن به تمام کاربرانی که در طول این سالها وجود و حضور اونها باعث روشن ماندن چراغ میهن‌بلاگ شده بود.سوم اینکه قطعا اندیشه‌های مالی نقش کمتری در این تصمیم‌گیری داشتند چرا که میشد برخی امکانات رو به صورت اشتراکی در اختیار کاربران گذاشت و ابونمان دریافت کرد.چهارم اینکه به نظر من مهمترین عامل ، دلسردی مجموعه و مدیریت صبا ایده از فضای کسب و کار در ایران بوده که باعث چنین تصمیم ناگهانی شده که صد البته کاملا باید بهشون حق داد.اما به نظر من باید در حمایت از میهن‌بلاگ و سایر همکارانشون ، ما کاربران کمپینی تشکیل بدیم و به نوع تصمیمات مدیران و قوه قضاییه اعتراض کنیم. چرا که بی تفاوتی ما کاربران و سکوت در مقابل چنین موردی امروز موجب تعطیلی میهن‌بلاگ ، فردا بلاگ‌اسکای، پس فردا شاید بلاگفا و به همین ترتیب بسته شدن کلی فضای کسب و کارهای اینترنتی و سایت‌های خدمات دهنده میشه.به عقیده من باید به حمایت از مدیران و سرمایه‌گذاران در این فضا بپردازیم و خواستار تدوین قوانین مکتوب و مشخص و نه سلیقه‌ای برای کسب و کارهای اینترنتی و به خصوص شبکه‌های اجتماعی باشیم.

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
تسلیت به نگار نیک‌نفس

چند روز قبل در حالی که Statusهای دوستانم در واتس‌اپ را چک می‌کردم، رنگ مشکی و شمع و پیام "هفت روز گذشت" روی Status نگار نظرم را جلب و نگرانم کرد. وقتی علت را جویا شدم متاسفانه گفت که برادر گرامی‌اش را از دست داده و در سوگ اوست. و اما امروز... به فاصله چند روز پروفایل و Status نگار را مشکی دیدم. این بار اما این پیغام در زیر تصویری نقش بسته بود: انا لله و انا الیه راجعون... پدرم کیوان نیک‌نفس، دروازه‌بان اسبق تیم ملی و تیم پاس، آسمانی شد...به نگار نیک‌نفس عزیز ، از وبلاگ‌نویسان قدیمی و عضو و مدیر اسبق فنز پرشین‌بلاگ-منحل شده- تسلیت عرض میکنم و برای بازماندگان از خداوند منان صبر آرزومندم.

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

پس از انصراف از رشته مهندسی رباتیک و اشتغال به کار و ازدواج ، تحصیل را در مقطع کاردانی حسابداری در دانشگاه علمی کاربردی ادامه دادم. تفاوت این دو رشته از زمین تا آسمان بود! مهندسی رباتیک را خیلی دوست داشتم اما شرایط به گونه‌ای پیش رفت که نشد ادامه بدهم. از طرفی خیلی آینده روشنی در زمینه اشتغال و درآمد برایش قائل نبودم. در عوض حسابداری رشته مورد علاقه من نبود. اگرچه هرگز از آن متنفر نبودم اما عاشقش هم نبودم! و اتفاقا به نظرم از نظر آینده شغلی بهتر از مهندسی رباتیک بود و به این سبب این رشته را انتخاب کردم و به قولی رویش سرمایه‌گذاری کردم.

پس از فارغ‌التحصیلی در مقطع کاردانی ، در مقطع کارشناسی هم ثبت نام کردم. یک ترم خواندم و اگرچه رشته حسابداری بود اما گرایش عجیب و غربیش را نمی‌پسندیدم. بنابراین پس از یک ترم از آن انصراف دادم و حالا در یک دانشگاه دیگر قرار است ادامه تحصیل بدهم! 

از فردا باید در کلاس‌های آنلاین شرکت کنم که به سبب اعلام نتایج دیرهنگام سنجش تقریبا نیمی از کلاسها را از دست داده‌ام. ترم قبل نیز با توجه به شیوع کرونا کلاس‌های آنلاین اسمی در میان بود اما عملا با توجه به مشکلات عدیده‌ای که در سامانه وجود داشت کلاسی تشکیل نشد و حداکثر به اشتراک‌گذاری فایل گذشت. ظاهرا این ترم شرایط کلاس‌ها تغییر کرده و دوران جدیدی را از فردا تجربه خواهم کرد!

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
حدود یک دهه از تجربه وبلاگ‌نویسی من می‌گذرد. چه روزها و شب‌هایی که در کنار مانیتور گذشت. ده سال در دنیای مجازی با ماندگارترین نوع انتشار محتوا گذشت. این روزها اما دچار تب انتشار و بازنشر در شبکه‌های اجتماعی شده‌ایم. پست‌هایی که حتی شاید در بازنشرشان تلاش نکرده باشیم یک بار هم خودمان بخوانیم  صرف اینکه فردی منتشر کرده و لایک خورده ، ما هم باز نشر می‌کنیم! پست‌هایی که امروز و حتی این ساعت منتشر شوند اما در ساعتی بعد حتی یادی از آنها در خاطرمان نیست و اثری هم در آن شبکه‌های مجازی از آنها نمانده. حتی رد پایی هم در موتورهای جستجو از آنها نمیتوان یافت. و این بزرگترین تفاوت ماندگاری وبلاگ و وبلاگ‌نویسی در مقایسه با این شبکه‌های نوظهور است و افسوس که این روزها وبلاگ‌نویسی در افول و رو به نابودی است...
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
مدت زیادی بود که وبلاگم رو بروز نکرده بودم. طبیعتا هجوم انواع شبکه‌های اجتماعی از یک سو و مشکلات عدیده زندگی از سوی دیگه ، لذت وبلاگ‌نویسی رو در این مدت از من گرفته بود. اما خوشحالم که الان این فرصت رو دارم. وبلاگ فارسی تا همیشه زنده است...در طول این مدت زندگی روزهای خوب و گاهی سخت رو به ما نشون داد. ما یعنی من ، همسرم و عزیز دل بابایی آقا مهراد. آقا مهراد دیگه توی ۲۱ ماهگی هستش و کم کم داره تلاش میکنه با ما ارتباط کلامی قوی‌تری برقرار کنه. بابا ، آبا ، ماما ، توپ ، آبه ، طوطی ، چطوری (البته به سبک خودش!) ، یا الله ، سلام ، پیشی ، هامه و کلماتی از این دست رو میگه.یه وقت‌هایی به این فکر می‌کنم که واقعا قدیمیا راست میگفتند که "بچه شیرینی زندگیه!" . توی خیلی از لحظات زندگی مشترکمون ، من و همسرم بارها و بارها به این جمله رسیدیم و واقعا از داشتن فرزند لذت بردیم! و شخصا خیلی حس کردم این کوچولوی دوست داشتنی ما شدیدا به یک خواهر یا برادر نیاز داره. اما واقعیت اینه که در روزگاری که زندگی می‌کنیم حتی تصور فرزند دوم بدون یک پشتوانه مالی قوی حتی تا حدودی تمسخر آمیزه! و باز در کنار این لذت بی‌پایان همیشه برای من به عنوان پدر یه نگرانی وجود داشته و اون اینکه آیا توانایی تأمین آینده فرزندم رو دارم؟ البته که خدا بزرگه و روزی رسونه اما گاهی می ترسم از آینده‌ای که در انتظار پسر من و فرزندان این مرز و بومه. شیطان از همیشه به ما نزدیک‌تره...کاش از خدامون غافل نشیم....کاش به خودمون و به همدیگه وفادار بمونیم...
  • ۰ نظر
  • ۲۱ مرداد ۹۷ ، ۰۲:۰۱
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
از دیرباز با پرشین بلاگ

اولین تصویری که بلاگرهای قدیمی در ذهن دارند همین تصویر است...حالا کمی بیش از پانزده سال گذشته...تیم ایده‌پرداز ، نوآور و خلاق و مدیریت اولیه در پرشین بلاگ، موسسان واقعی وبلاگستان فارسی که شامل #بهرنگ_فولادی ، #سهند_قانون و #عطا_خلیقی_سیگارودی بودند به هزار و یک دلیل پس از دوره‌ای شراکت آن را به طور کامل واگذار کردند...سالها گذشت و #پرشین‌بلاگ با مدل جدیدی مدیریت شد. بارها #فیلتر و سپس رفع فیلتر شد. مدیرانش گاهی به جرایم نا مشخص بازداشت شدند!اگر درست ذهنم یاری دهد اولین و آخرین باری که این لوگوی جدید پرشین‌بلاگ را دیدم در جشن ۹ یا ۱۰ سالگی‌اش بود... در آن جشن از لوگو تایپ جدید رونمایی شد و وعده‌هایی هم از تغییرات گسترده که با تغییر در لوگو آغاز می‌شد به کاربران داده شد. وعده‌هایی که در عمل، رنگی از واقعیت و عمل به خود ندید.با وجود حفظ موتور اولیه در این سالها اما ، پرشین بلاگ تغییراتی بسیار جزیی در صفحات داخلی‌اش داشت. مثل پنل مطالب جدید منتشر شده در صفحه اصلی میز کار که بعدها حذف شد ، یا انتقال مطالب از بلاگر به پرشین‌بلاگ و ...اکنون که در حال انتشار این پست هستم دل‌نگران مطالبی هستم که در وبلاگ‌های قدیمی‌ام بود و حالا دیگر در دسترس نیست... کلا دیگر وبلاگم در دسترس نیست. نمیدانم چرا اما از همان روز اول هم وبلاگ من مشکل داشت!  نسخه‌ی پشتیبان نمی‌داد، آدرس پست‌ها گاهی اشتباه از آب در می‌آمد و ... حالا هم که دیگر از دسترس خارج شده...محیط این پرشین‌بلاگ جدید بد نیست ؛ اما نیازمند بررسی دقیق‌تر و گشت و گذار بیشتر است. محدودیت‌ها خیلی زیاد شده است. مثلا دسته بندی موضوعی یا ساخت صفحات جداگانه به نظر حذف شده است. وبلاگ و وبلاگ‌نویسی به #لینکستان اش معروف بود که آن هم ظاهرا دیگر وجود ندارد.دل نگران کننده‌تر اینکه به سبب اجتماعی‌تر شدن پرشین‌بلاگ به نظر می‌آید امکان انتشار پست‌ها روی دامین جداگانه از دسترس خارج شده باشد. البته پیش از این نیز چنین امکانی در پرشین‌بلاگ مشابه آنچه در دیگر سرویس‌ها شاهدش بودیم وجود نداشت و مستلزم تهیه هاست و دامین برای انتشار وبلاگ روی دامین شخصی بود. حالا اما تصور اینکه پست‌ها با این ورژن جدید چگونه روی هاست و دامین کاربران قدیمی پرشین‌بلاگ قرار خواهد گرفت را باید دید...همین که امکان کپی‌برداری نیست امکان خوبی است اما به کدام بها؟هنوز نمی‌توان با قاطعیت از این تغییرات خرسند بود و یا در نقدش بی‌رحمانه گفت... شاید #زمان لازم است تا بهتر این پرشین‌بلاگ #نوجوان را بشناسیم...

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

I am sweet, but honey is you . Flower is me , but fragrance is you . Happy I am but reason is YOU
-----------------------------
پرواز کن آنگونه که می‌خواهی ...
وگرنه پروازت می‌دهند آنگونه که می‌خواهند ...
------------------------------
این شعاری بود که سالها توی وبلاگم نوشته بودم ... از هواداران و اعضای پیشین باشگاه هواداران پرشین‌بلاگ هستم. بعد از چند سال وبلاگ نویسی مداوم به دلایلی کوچ کردم به این وبلاگ جدید ... وبلاگی جدید در محیط و سرویسی جدید ... همچون بهاری که همراه عشق به زندگیم پای گذاشت بهاری جدید را در زندگی مجازیم تجربه خواهم نمود... این بار اما از گذشته ها گذشته‌ام(!) و به حال رسیده‌ام و به فردایی بهتر برای ''ما" می‌اندیشم...
-----------------------------
چه تقدیری از این بهتر..؟
من از عشق تــــــو می‌میرم..!
-----------------------------
این وبلاگ در گذشته در سیستم وبلاگ‌دهی میهن‌بلاگ آریوداد نام داشت و در آدرس http://Ariodaad.MihanBlog.Com منتشر میشد که با اعلام تعطیلی سایت میهن‌بلاگ ، با نام و آدرس فعلی در اینجا به راه خود ادامه می‌دهد! بنابراین دیدن نام و آدرس وبلاگ قبلی روی بخش زیادی از تصاویر این وبلاگ امری عادی است!

بایگانی