Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

سلام خوش آمدید

۲۰ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «وبلاگ» ثبت شده است

از امروز کمی با ویرگول!

به گذشته که نگاه می‌کنم متوجه می‌شوم خیلی سال است که درگیر نوشتن هستم. بعضی از پست‌هایم صرفا جنبه بازنشر داشته‌اند و برخی خاطراتی شخصی بوده و البته برخی مطالب هم منتشر کردم که حاصل تجارب خودم بوده و احتمالا به درد خیلی‌ها خورده! همان‌ها که از طریق سرچ در موتورهای جستجو به نوشته‌هایم سر زده‌اند.

از جایی که امروز در آن می‌نویسم راضی هستم. مدتی است در بلاگ‌آی‌آر می‌نویسم و کلا به محیط وبلاگ‌نویسی به همان شکل گذشته علاقه دارم. جایی که بتوانم قالب وبلاگم را شخصی‌سازی کنم. بشود آن چیزی که وقتی وارد وبلاگ شدی، من را در آن حس کنی!

چند باری از زمان آغاز به کار ویرگول، اکانت ساختم. اما راستش خیلی علاقه‌ای به این شکل نوشتن ندارم! قبل‌تر البته با سرویس پرشین‌بلاگ که چند سالی است با مدیریت جدید و رابط کاربری جدیدش که به یک شبکه اجتماعی تبدیل شده فضایی مشابه ویرگول را تجربه کردم. اما سرعت پایین پرشین‌بلاگ قدیمی به این نسخه جدید هم ارث رسیده بود و عطایش -عطا خلیقی سیگارودی: یکی از موسسان پرشین‌بلاگ!!! که بعدها واگذارش کردند- به لقایش بخشیدم!

اما بدم نمی‌آید برای خودم چالش تجربه محیطی جدید را ایجاد کنم و تعاملات با پست‌هایم را در آنجا بسنجم. به هر حال بلاگرها می‌نویسند که دیده شوند... خوانده شوند... 

برای همین از امروز برای مدتی به طور موازی در ویرگول هم پست‌هایم در این وبلاگ را منشر می‌کنم...

شاید برای بیشتر خواندن ، بیشتر نوشتن و بیشتر دیده شدن...

و برای بعدش هم برنامه خاصی ندارم و نمی‌دانم تا چه زمانی به این کارم ادامه خواهم داد...؟!

  • ۰ نظر
  • ۱۷ ارديبهشت ۰۰ ، ۱۶:۲۴
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
اندر حکایت بسته شدن سایت میهن‌بلاگ

متاسفانه امروز خبری در سایت میهن‌بلاگ دیدم که نه فقط برای من بلکه قطعا برای تمام کاربران قدیمی این سایت شوک‌آور بود. به همین منظور چند خطی برای مجموعه صبا ایده و میهن‌بلاگ و همین‌طور کاربران نوشتم :ممنون از میهن‌بلاگ برای تمام روزهای خوبی که برای ما ساخت و فرصتی که برای ما ایجاد کرد.اما ذکر چند نکته مهمه.اول اینکه متاسفانه در ایران قوانین درستی برای مدیریت محتوایی شبکه‌های اجتماعی وجود نداره. به این معنی که هر فردی باید خودش مسئول محتوایی باشه که منتشر میکنه اما در ایران چون اول از مدیران سایت تعهد میگیرن با بروز کوچکترین مشکلی انگشت اتهام به سوی مدیرعامل مجموعه و در نهایت منتج به بازداشت اونها میشه. اتفاقی که بارها برای مدیران تک تک این سرویس‌ها افتاده از پرشین‌بلاگ ، بلاگ‌اسکای ، بلاگفا و میهن‌بلاگ و...دوم اینکه به نظر میاد مجموعه صبا قصد داره فقط روی آپارات و فیلیمو سرمایه‌گذاریش رو ادامه بده که اگرچه تصمیم اقتصادی هستش اما کاملا غیر اخلاقیه. یکی از دلایلی که باعث میشه ایرانی‌‌ها به مجموعه‌های ایرانی اعتماد نکنند همین عدم پایبندی به اصول اخلاقی هستش. خاموش کردن به یکباره سرورها یعنی پشت کردن به تمام کاربرانی که در طول این سالها وجود و حضور اونها باعث روشن ماندن چراغ میهن‌بلاگ شده بود.سوم اینکه قطعا اندیشه‌های مالی نقش کمتری در این تصمیم‌گیری داشتند چرا که میشد برخی امکانات رو به صورت اشتراکی در اختیار کاربران گذاشت و ابونمان دریافت کرد.چهارم اینکه به نظر من مهمترین عامل ، دلسردی مجموعه و مدیریت صبا ایده از فضای کسب و کار در ایران بوده که باعث چنین تصمیم ناگهانی شده که صد البته کاملا باید بهشون حق داد.اما به نظر من باید در حمایت از میهن‌بلاگ و سایر همکارانشون ، ما کاربران کمپینی تشکیل بدیم و به نوع تصمیمات مدیران و قوه قضاییه اعتراض کنیم. چرا که بی تفاوتی ما کاربران و سکوت در مقابل چنین موردی امروز موجب تعطیلی میهن‌بلاگ ، فردا بلاگ‌اسکای، پس فردا شاید بلاگفا و به همین ترتیب بسته شدن کلی فضای کسب و کارهای اینترنتی و سایت‌های خدمات دهنده میشه.به عقیده من باید به حمایت از مدیران و سرمایه‌گذاران در این فضا بپردازیم و خواستار تدوین قوانین مکتوب و مشخص و نه سلیقه‌ای برای کسب و کارهای اینترنتی و به خصوص شبکه‌های اجتماعی باشیم.

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
حدود یک دهه از تجربه وبلاگ‌نویسی من می‌گذرد. چه روزها و شب‌هایی که در کنار مانیتور گذشت. ده سال در دنیای مجازی با ماندگارترین نوع انتشار محتوا گذشت. این روزها اما دچار تب انتشار و بازنشر در شبکه‌های اجتماعی شده‌ایم. پست‌هایی که حتی شاید در بازنشرشان تلاش نکرده باشیم یک بار هم خودمان بخوانیم  صرف اینکه فردی منتشر کرده و لایک خورده ، ما هم باز نشر می‌کنیم! پست‌هایی که امروز و حتی این ساعت منتشر شوند اما در ساعتی بعد حتی یادی از آنها در خاطرمان نیست و اثری هم در آن شبکه‌های مجازی از آنها نمانده. حتی رد پایی هم در موتورهای جستجو از آنها نمیتوان یافت. و این بزرگترین تفاوت ماندگاری وبلاگ و وبلاگ‌نویسی در مقایسه با این شبکه‌های نوظهور است و افسوس که این روزها وبلاگ‌نویسی در افول و رو به نابودی است...
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
جدیداً سریالی با نام یادداشت‌های یک زن خانه‌دار از شبکه‌ی تهران پخش میشه که شخصیت اصلی داستان یک خانم وبلاگ‌نویس هستش. خودم هنوز سریال رو دقیق ندیدم اما اونجوری که متوجه شدم ، شخصیت اصلی داستان (شقایق دهقان) روانشناسی خونده اما به دلیل هزینه‌بر بودن راه‌اندازی کلینیک عطاش رو به لقاش بخشیده!! و حالا از طریق وبلاگش به مخاطبانش کمک می‌کنه و مشاوره میده (احتمالاً!)فکر می‌کنم باید داستان جالبی باشه بخصوص برای ما وبلاگ‌نویس‌ها که از این دست وبلاگ‌ها زیاد خوندیم.
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
آمیتاب باچان هنرمند محبوب سینمای هند ، وبلاگ‌نویس‌ترین هنرمند دنیاست که تقریباً هر روز وبلاگش رو بروز می‌کند.ایشون وبلاگشون رو ۳ سال قبل در سیستم وبلاگ‌دهی tumblr ایجاد کردند. در صورت تمایل وبلاگ ایشون رو می‌تونید اینجا بخونید.
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
دهم اردیبهشت روز ملی خلیج فارس است. این روز در واقع سالروز خروج پرتغالی‌ها از تنگه‌ی هرمز و خلیج فارس است ؛ در حالیکه اتحادیه عرب از سال ۱۹۶۴ رسماً نام خلیج فارس رابرای عرب‌زبانان ممنوع کرده بود اما در ایران رسانه‌های گروهی تا سال ۱۳۸۱ در این مورد سکوت کردند و مطبوعات حاضر نبودند پژوهش‌های دفاع از نام خلیج فارس را چاپ کنند؛ آنچه منتشر شد یک جلد اطلس و دو جلد کتاب در تیراژ بسیار اندک بود که دایره‌ی کاربرد آن از چند کتابخانه و استاد دانشگاه فراتر نرفت. اما از سال ۱۳۸۱ با آمدن وبلاگ‌های فارسی رسانه‌های گروهی از انحصار خارج شد و وضعیت تغییر کرد و اولین وبلاگها و پژوهشها در دفاع از نام خلیج فارس منتشر شد و در نتیجه موجی ایجاد شد که محافل رسمی مجبور به دنباله‌روی از این موج گردید که توجه به این موضوع نقش و اهمیت ظهور وبلاگ و حضور وبلاگ‌نویسان ایران در جامعه‌ی جهانی را به خصوص در دهه‌ی هشتاد شمسی بیش از پیش نمایان می‌کند. شاید بد نباشد از موسسان پرشین‌بلاگ - اولین سرویس وبلاگ فارسی - عطا خلیقی سیگارودی ، سهند قانون و بهرنگ فولادی نیز یادی کنیم که بستر مناسب جهت ایجاد این موج را فراهم آوردند.
  • ۰ نظر
  • ۱۰ ارديبهشت ۹۴ ، ۰۰:۴۸
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

1388/8/14 اولین روزی بود که به صورت جدی وبلاگ‌نویسی رو با سرویس‌دهنده‌ی وبلاگ پرشین‌بلاگ شروع کردم. قبلتر با سرویس‌های وردپرس ، مای اوپرا و بلاگر - که در اون زمان فیلتر نبودند - وبلاگ‌نویسی رو تجربه کرده بودم. دلیل انتخاب سرویس‌های خارجی قبل از پرشین بلاگ ، این بود که من در اون زمان توی خونه دسترسی به اینترنت نداشتم و از طریق تلفن همراهم وبلاگ‌نویسی می‌کردم    و سروس‌های خارجی برای مرورگرهای تلفن همراه بهینه‌سازی شده بود اما پرشین بلاگ سازگاری چندانی با مرورگر گوشی من نداشت و سختی وبلاگ‌نویسی با گوشی تلفن رو دو چندان می‌کرد. بعدها که پرشین بلاگ رو انتخاب کردم به دلیل مقاله‌ای بود که چند سال قبل در مورد وبلاگ‌نویسی خونده بودم. توی اون مقاله پرشین بلاگ به عنوان اولین و بزرگترین ارائه‌دهنده‌ی وبلاگ فارسی معرفی شده بود. چند وقت قبل بعد از ۵ سال وبلاگ‌نویسی مداوم و عضویت کوتاه توی باشگاه هواداران پرشین بلاگ و مدیریت یک وبلاگ گروهی فرهنگی هنری که همه‌ی نویسندگانش از وبلاگ‌نویسان قدیمی و همینطور از متخصصین اون حوزه بودند ، تصمیم گرفتم وبلاگ شخصیم رو به اینجا انتقال بدم که دلایل خاص خودم رو برای این موضوع داشتم.به هر حال این روز برای من روز عزیزی بوده و هست...بی‌ربط‌ نوشت : اگر کسی دوست داشت توی فید وبلاگ من یا بقیه ی دوستانش مشترک بشه و از بروز رسانی وبلاگ هاشون با خبر بشه ، راجع به فید خوان و نرم افزار مربوطه و لینک دانلودش و حتی نحوه ی اشتراک توضیحات مفصلی توی این لینک دادم که خوشحال میشم بخونید و توی فید وبلاگم مشترک بشید.

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

شاید درصد بالایی از جامعه ی امروز وبلاگ نویسان فارسی زبان نمی دانند که وبلاگستان فارسی از کجا آغاز به کار کرد و چگونه فعالیتش را در کشوری بدون حتی اینترنت پر سرعت آن سالها راهش را ادامه داد. در این پست سعی کردم با انتشار مصاحبه ای که تاریخ انجام آن مشخص نیست و نیز باز نشر مقاله ای از نادر جدیدی درباره ی فراز و فرود وبلاگستان فارسی و پرشین بلاگ ، بیاد وبلاگ نویسان امروز بیاورم که راحتی وبلاگ نویسی امروز ما - همچون خیلی از کارهای بار اولی دیگر - مدیون تحمل سختی چه کسانی است؟

اما آنچه که در این پست مهم است توجه به این نکته است که اولین موسسان وبلاگستان فارسی براحتی از جایی که متعلق به آن بودند بیرون رانده شدند . به شخصه با وجود اینکه سالها در پرشین بلاگ وبلاگ نویسی می کردم با خواندن این مصاحبه به شدت از مدیران پرشین بلاگ دلخور شدم. گرچه شاید این مصاحبه تمام ماجرای آن سالها نباشد ...

پس از خواندن متن مصاحبه که در ادمه ی مطلب آمده است ، مقاله ی نادر جدیدی درباره ی فراز و فرود اولین سرویس دهنده ی فارسی یعنی پرشین بلاگ رو براتون قرار دادم که دعوت میکنم حتما بخونیدش.

  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
این ۷۰۰ اُمین پست این وبلاگمه ... ۷۰۰ اُمین حرف برای گفتن ... اما به آدرس پست هام که دقت کنی می بینی که بسیاری حرف نخوانده هم داشته ام ... حرف هایی که نوشتم اما منتشر نکردم ... چون کاغذی که مچاله می‌کنی و می‌اندازی دور و می‌گویی بی‌خیال ! چه کسی می‌خواند ...؟ من پر از حرف‌های نگفته‌ام ... هزاران حرف نگفته و اسرار مگو ... حرف هایی که فقط باید از چشمانم بخوانی رفیق ! همین و بس ...!
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad
کم کم صدای تیک تاک ساعت را می شنوی ... گویی که دیگر زمانی باقی نمانده ... وقتش که فرا برسد تو فارغ از تمامِ خاطراتِ لحظاتِ تلخ و شیرینت به گریز ناگزیرت تن خواهی داد ... با دقت که گوش می‌کنم می‌شنومش ... صدای تیک تاک می‌آید ... دلم تاب رفتن ندارد ... شاید باید این وبلاگ را با تمام دل نوشته ها و خاطرات آن روزهای عاشقی بگذارم و بروم ... شاید روزی با یک خداحافظی ساده ... شاید همین روزها ... و شاید روزهایی دیگر ... کسی چه می داند ..؟!
  • ۰ نظر
  • ۱۷ خرداد ۹۳ ، ۰۰:۱۲
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

I am sweet, but honey is you . Flower is me , but fragrance is you . Happy I am but reason is YOU
-----------------------------
پرواز کن آنگونه که می‌خواهی ...
وگرنه پروازت می‌دهند آنگونه که می‌خواهند ...
------------------------------
این شعاری بود که سالها توی وبلاگم نوشته بودم ... از هواداران و اعضای پیشین باشگاه هواداران پرشین‌بلاگ هستم. بعد از چند سال وبلاگ نویسی مداوم به دلایلی کوچ کردم به این وبلاگ جدید ... وبلاگی جدید در محیط و سرویسی جدید ... همچون بهاری که همراه عشق به زندگیم پای گذاشت بهاری جدید را در زندگی مجازیم تجربه خواهم نمود... این بار اما از گذشته ها گذشته‌ام(!) و به حال رسیده‌ام و به فردایی بهتر برای ''ما" می‌اندیشم...
-----------------------------
چه تقدیری از این بهتر..؟
من از عشق تــــــو می‌میرم..!
-----------------------------
این وبلاگ در گذشته در سیستم وبلاگ‌دهی میهن‌بلاگ آریوداد نام داشت و در آدرس http://Ariodaad.MihanBlog.Com منتشر میشد که با اعلام تعطیلی سایت میهن‌بلاگ ، با نام و آدرس فعلی در اینجا به راه خود ادامه می‌دهد! بنابراین دیدن نام و آدرس وبلاگ قبلی روی بخش زیادی از تصاویر این وبلاگ امری عادی است!

بایگانی