Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

Sourire

میزی برای کار|کاری برای تخت|تختی برای خواب|خوابی برای جان|جانی برای مرگ|مرگی برای یاد|یادی برای سنگ|این بود زندگی؟؟؟

سلام خوش آمدید

در خواب غفلت

يكشنبه, ۱۳ دی ۱۳۹۴، ۰۸:۴۱ ق.ظ
امروز برنامه‌ی مستندی از تلویزیون تماشا می‌کردم که درباره‌ی تأثیرات ناشی از دخالت انسان‌ها در محیط زیست روی کره‌ی زمین بود. در بخش انتهایی برنامه پروژه‌ای نمایش داده شد که در واقع یک فریزر خیلی بزرگ محسوب میشه! فریزری برای انواع مواد غذایی و انواع و اقسام بذرهای گونه‌های گیاهی و خوراکی اعم از گندم و برنج و ... در انتها مجری گفت که با توجه به این ذخیره‌سازی صورت گرفته نگرانی ما درباره‌ی تغییراتی که در چند دهه‌ی اخیر در کره‌ی زمین در حال روی دادن هست رو برطرف می‌کنه! چرا که اینجا مثل یک کشتی نوحه! از هر کشوری بهترین نوع بذرها که قابلیت کشت در هر آب و هوا و اقلیمی دارند رو در اینجا جمع‌اوری می‌کنه تا در روز مبادا که کنترل زمین ممکنه از دستمون خارج بشه از این طریق دوباره کنترل حیات انسان‌ها رو بدست بگیریم و به زندگی ادامه بدیم!این فریزر بزرگ رو در قلب یکی از کوه‌های یخی در نروژ ساختند. برای من جالب بود که چطور غول‌های صنعتی جهان ، کشورهای اروپایی و ایالات متحده آمریکا ذخایر نفت و انرژی باقی‌مانده رو نه تنها در کشورهای خودشون بلکه در دنیا تولید، مصرف و حتی مدیریت می‌کنند و در تولید گازهای گلخانه‌ای هیچ ابایی ندارند و در عین حال به فکر روز مبادا هم هستند!! ما در این کره‌ی خاکی چه سهمی داریم؟! چرا باید دیگران اکسیژن و جو باقی‌مانده و همینطور سوخت‌های طبیعی رو استفاده کنند و زمین رو به کره‌ای غیر قابل سکونت برای ما -برای ما چون برای خودشون حتی فکر ذخیره‌ی بذر هم هستند!- تبدیل کنند؟ و در اون روزی که دیر یا زود به سراغ انسان‌ها و کره‌ی زمین خواهد آمد چند درصد مردم -با وجود اینکه نام این پروژه،پروژه‌ی بانک جهانی بذر هست- به این ذخایر دسترسی دارند؟ حتی اگر ذخایر برای همه‌ی انسان‌ها کافی باشه چند درصد احتمال میدید که در تقسیم و توزیع این بذرها به کشورهایی چون کشور ما خصومت به خرج داده نشه؟ و چه بهایی رو برای بذرهایی که مطمئناً بخشیش متعلق به کشور خودمان هست باید بپردازیم؟چرا خودمان برای روز مبادایمان فکری نمی‌کنیم؟ چرا باید دست به دامان دیگران بشیم؟ چرا اینقدر مصرف‌گرا شدیم و همه چیز رو آماده طلب می‌کنیم؟؟؟تا حالا کسی به روزی که زمین گرم بشه و آب شیرین کم و ذخایر نفت و گاز تموم شده باشه فکر کرده؟نقش دانشگاه و جامعه‌ی علمی ایران در این زمینه چیه؟ آیا تحقیقاتی رو به عمل آوردن و یا هنوز در خواب غفلت به سر می‌بریم؟
  • اسماعیل محمدنژاد | Esmaeil MohamadNezhad

ایران

بذر

ذخایر غذایی

پدیده گرم شدن زمین

گازهای گلخانه ای

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

I am sweet, but honey is you . Flower is me , but fragrance is you . Happy I am but reason is YOU
-----------------------------
پرواز کن آنگونه که می‌خواهی ...
وگرنه پروازت می‌دهند آنگونه که می‌خواهند ...
------------------------------
این شعاری بود که سالها توی وبلاگم نوشته بودم ... از هواداران و اعضای پیشین باشگاه هواداران پرشین‌بلاگ هستم. بعد از چند سال وبلاگ نویسی مداوم به دلایلی کوچ کردم به این وبلاگ جدید ... وبلاگی جدید در محیط و سرویسی جدید ... همچون بهاری که همراه عشق به زندگیم پای گذاشت بهاری جدید را در زندگی مجازیم تجربه خواهم نمود... این بار اما از گذشته ها گذشته‌ام(!) و به حال رسیده‌ام و به فردایی بهتر برای ''ما" می‌اندیشم...
-----------------------------
چه تقدیری از این بهتر..؟
من از عشق تــــــو می‌میرم..!
-----------------------------
این وبلاگ در گذشته در سیستم وبلاگ‌دهی میهن‌بلاگ آریوداد نام داشت و در آدرس http://Ariodaad.MihanBlog.Com منتشر میشد که با اعلام تعطیلی سایت میهن‌بلاگ ، با نام و آدرس فعلی در اینجا به راه خود ادامه می‌دهد! بنابراین دیدن نام و آدرس وبلاگ قبلی روی بخش زیادی از تصاویر این وبلاگ امری عادی است!

بایگانی